Θὰ μείνουμε ἐδῶ
καὶ δὲ θὰ πεθάνουμε,
στὸ αἷμα, στὶς κραυγὲς
σὲ κατάρες, στὰ σφυριὰ
στὰ κόκαλα, σὲ βρισιὲς
στὰ πιὸ μεγάλα ψέματα,
ἐδῶ θὰ μείνουμε
γιὰ νὰ τοὺς κόβουμε τὸν ὕπνο
νὰ τοὺς ραγίζουμε τὴ χαρὰ
νὰ ρίχνουμε τὸν ἴσκιο μας
στὰ χαμηλά τους πρόσωπα,
ἡ ἀγάπη μας
θ’ ἀνθίζει πάνω στὸ γρανίτη,
μέχρι νὰ ἔρθει ἡ ἄνοιξη
ἕως νὰ φτάσει
ὁ κατακλυσμός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου