Και δεν τρομάζω...

...σαν με κοιτας...

χάνω τον Κόσμο

διαρρήκτης Γίνομαι του Εαυτού σου

και παρεισδύω στα Ηλιοβασιλέματα

της Αγριας Παραλιακής σου Εσοχής..

κάθομαι Ώρες

εκεί

μπρος στο κύμα των ματιών σου

και μιλάω με τη Θάλασσα της Ψυχής

που παφλάζει στο βλέμμα σου...

Και δεν τρομάζω

ακόμη κι όταν βλέπω από μακριά να εμπλησιάζει το πιο Σαρωτικό Κύμα της Ανάγκης σου.....

(

Τα σχόλια πολλές φορές και όταν είναι διατυπωμένα από χαρισματικούς ανθρώπους, είναι από μόνα τους ανάρτηση σπουδαία)

Πηγή: pavlidoykakia