Εγώ θα είμαι εδώ...

Γιατί δεν μου μιλάς;

Νεράιδα της θάλασσας...

Κυρα του γαλάζιου...

Μαγικό μου πλάσμα...

Γιατί δεν μου μιλάς;

Γιατί έρχεσαι σιωπηλά και περπατάς στις σκιές τις ψυχής μου;

Το ξέρεις οτι είμαι εδώ για ο,τι χρειαστείς..

Μην στεναχωριέσαι...

Εγώ ποτέ δεν θα σε πληγώσω ηθελημένα ...

Και θα προσπαθήσω όσο γίνεται να μην σε κρίνω...

Δεν έχει σημασία τι έχεις κάνει, δεν έχει σημασία τι έχεις πει ...

Εγώ καταλαβαίνω...

Εγώ αντέχω...

Το ξέρεις ότι έχεις πάντα την κλωστή στα χέρια σου...

Και όταν με έχεις ανάγκη και δεν μπορείς να βρεις τις σωστές λέξεις η τον σωστό τρόπο ...

Άπλα τράβηξε την κλωστή και εγώ θα νιώσω το κάλεσμα..

Και αν η κλωστή έχει σπάσει η φθαρεί η χαθεί μην πανικοβληθείς...

Ότι είναι φτιαγμένο απο αληθινά συναισθήματα δεν παύει ποτέ να υπάρχει...

Ετσι ακόμα και αν χασεις την κλωστή που σου χάρισα μπορείς να χρησιμοποιήσεις οποιαδήποτε κλωστη του κόσμου...

Και εγω θα έρθω...

Γιατί δεν μου μιλάς;

Γιατί δεν μου λες για όσα απλά χρειάζεσαι , για οσα απλά λείπουν...

Και αν τα λογια σου χασεις και δεν μπορουν να βγάλουν νόημα απο το άγχος εγω θα κανω υπομονή...

Μεχρι να ηρεμήσεις και να μπορέσεις να ζητήσεις ...

Δεν σπαταλάς τον χρονο μου μην φοβάσαι...

Ποτε δεν ειναι χαμένος χρόνος ο χρόνος που σπαταλάς για ανθρώπους που αγαπάς...

Έρχεται η νύχτα το βλέπεις;

Και εσυ ακομα δεν μου μιλας...

Αλλα αν χαθείς στο σκοτάδι να ξέρεις οτι εγω θα καταφερω να σε βρω και θα κάτσω διπλα σου μεχρι το πρωτο φως της αυγης για να μην φοβασαι...

Γιατι δεν μου μιλας;

Τουλάχιστον κλάψε να ξεσπάσεις ...

Εδώ κανεις δεν θα σε κατηγορήσει αν φοβηθείς και νιώσεις θνητή για λίγο...

Θυμάμαι που κάποια στιγμή μου είχες πει

"Ένας απ΄τους λόγους,ο σημαντικότερος ίσως, που όταν πέφτω μετά ξανασηκώνομαι πάλι είναι ότι ξέρω ότι είσαι εσύ εδώ..."

Να ξερεις την εχω κρατησει αυτη την φραση στην καρδια μου ...

Όλα είναι εντάξει...Εγώ θα είμαι εδώ...

Γιατί ξέρω οτι η ζωή σε κάποια στιγμή θα είναι σκληρή μαζί σου ...

Μην την βοηθήσεις να σε αποτελειώσει...

Και το ξέρεις ...

Στις καλές μέρες,στις άσχημες μέρες,απλά αποφάσισε να μιλήσεις και θα ακούσω...

Και όταν θα δυναμώσεις και θα αρχίσεις να ψάχνεις διέξοδο απο το σκοτάδι αν αμέσως δεν την βρεις μην λιγοψυχήσεις ,μην φοβηθείς...

Πες το όνομα μου ξανά και εγώ θα σε πάρω απο το χέρι και θα βγούμε μαζί από αυτό το βασίλειο των σκιών...

Γιατί η ομορφιά που έχει η ψυχή σου αναδεικνύεται στο απέραντο γαλάζιο και τις αξίζει να ζει μόνο στο φως...

ΠΗΓΗ: