Δεν κατάλαβες ποτέ τίποτα...

Πόνεσέ με, πόνεσέ με κι άλλο!

Πόνεσέ με όσο πονάς κι εσύ!

Δεν κατάλαβες ποτέ τίποτα!

Με αγαπάς τόσο, που τυφλώνεσαι.

Μ' αντικρίζεις με τη λογική...

Με προφύλαξες , που σε στερήθηκα...

Με κομμάτιασες, που σε στερήθηκα!

Με αφηνιάζεις με τη λογική!

Μ΄αποτέλειωσες με τη σιωπή.

Θρήνησες θαμμένη την ελπίδα σου.

Κι όμως, είσαι εσύ, που πάντα έλπιζες

Ζωή. Εγώ ποθώ πια το έρεβος!

Όσα βλέπω γύρω μου, ανεξάρτητα.

Δε με χρειάζονται και τα παραμελώ.

Δυνατόν να φύγω.Έχω σκοτωθεί.

Ούτε εσύ, ούτε εγώ, ούτε κανείς

Δεν με είχε ανάγκη  προφανώς.

Κι ούτε αυτό καν πια επιθυμώ... 

Στον καθρέφτη μια άλλη συναντώ,

Που γελάει με τους καημούς και 

Τ' άλγη της χαμένης μου ψυχής.

 ΠΗΓΗ