Η σκακιέρα

Ισως δεν έκλαψα όσο έπρεπε, οσο οι άλλοι θα ήθελαν να δουν. Ισως είπα όσα δεν έπρεπε, όσα οι άλλοι δεν ήθελαν να ακούσουν.

Γκρίζες οι αναμνήσεις μου, ξεθωριάζουν μέσα στην δίνη των γεγονότων. Κάποια ξεχασμένα κίτρινα δάκρυα κρύβονται μέσα στο σκοτάδι κι ο ύπνος δεν φέρνει την λύτρωση.

Σε μια ασπρόμαυρη σκακιέρα προσπαθώ να βρώ την θέση μου ανάμεσα σε μαύρα πιόνια που εχθρικά με κοιτάζουν.Οι βασιλιάδες πήραν τις βασίλισσες σε ασφαλείς τόπους για να μην τις αγγίξει η ανθρώπινη κακία κι οι ιππότες κρύφτηκαν στα ερειπωμένα κάστρα τους, κλαίγοντας στην ανάμνηση των δράκων που πέθαναν.Μόνο τα μαύρα ανθρωπάκια κινούνται σ αυτόν τον μικρόκοσμο των ζοφερών καιρών της απληστίας.

Αχρωμα τα αισθήματα μου!

Κι όμως κάτι είναι έτοιμο να εκραγεί μέσα μου.

Πρέπει να φύγω πριν την έκρηξη....

ΠΗΓΗ