Την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων ο παραδοσιακός
πολιτισμός δεν τη βίωνε αποσπασματικά και μεμονωμένα αλλά συμμετείχε σ’ αυτήν
μέσα από μια συνεχή τελετουργική διαδικασία ενός ολόκληρου δωδεκαήμερου, που
ερχόταν να οριοθετήσει τον ετήσιο κύκλο του.
(image)
Η χριστιανική λατρεία, όπως και οι άλλες μεγάλες θρησκείες
της Ανατολής, τοποθετεί τη γέννηση του Μεσσία σ’ αυτήν ακριβώς την αφετηριακή
χρονική περίοδο. Ισχυρός, προφανώς, και ο συμβολισμός του χειμερινού
ηλιοστασίου, όταν πλέον – μετά την πιο μεγάλη νύχτα του έτους – το φως αρχίζει
να αυξάνει και η ελπίδα μιας νέας ζωής προετοιμάζεται στα σπλάχνα της γης.
Κάλαντα Χριστουγέννων
Χριστούγεννα, πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου.
Για βγάτε, δγέτε, μάθετε, οπού Χριστός γεννάται,
Γεννάται κι ανατρέφεται με μέλι και με γάλα,
Το μέλι τρώγουν άρχοντες, το γάλα οι αφεντάδες.
Ανοίχτε τα κουτάκια σας τα κατακλειδωμένα
Και δώστ’ εμάς τον κόπον μας απ’ το χρυσό πουγγί σας.
βλ. Π .Δ.Μαστροδημήτρης, Η ποίηση του νέου ελληνισμού, Αθήνα 1996)

Και δώστ’ εμάς τον κόπον μας απ’ το χρυσό πουγγί σας.
βλ. Π .Δ.Μαστροδημήτρης, Η ποίηση του νέου ελληνισμού, Αθήνα 1996)



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου