Ζήστε τα όνειρα...

Και μην ξεχνάτε: μια ασήμαντη σκέψη που γίνεται μικρή πράξη και δίνει χαρά, αξίζει περισσότερο από έναν τόνο ιδεών που γίνονται βάρος στην Ψυχή.

Συνομιλήστε με τα πεσμένα φύλλα των δέντρων, με το πρώτο Φως της μέρας, απλώστε το χέρι σας, μπορεί ο χάρακας του πεπρωμένου να το πληγώσει αλλά μην το κρατήσετε σφιχτό για πολύ. Γιατί τότε γίνεται γροθιά και το πεπρωμένο μαχαίρι.

Περιφρονήστε τη σκληρή πραγματικότητα και κάντε κάτι ακόμη πιο σκληρό και ρεαλιστικό: Ζήστε τα όνειρά σας.

Ο πόνος είναι κομμάτι του πεπρωμένου και η υπέρβαση είναι το οξυγόνο της καρδιάς. Το παν μέτρον άριστον δεν άφησε ποτέ καλές  εντυπώσεις στην Ψυχή μου, ίσως και να κάνω λάθος, αλλά κανένας άνθρωπος δεν είναι τέλειος...