Μετά το εκκλησάκι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης,
στην άκρη του κόλπου της Καραθώνας στο λατρεμένο Ναύπλιο,
ένα κακοτράχαλο και απόκρημνο μονοπάτι
΄Αγιος Νικολάος ο κρασόχτιστος
Πρόκειται για ένα εξωκλήσι στην περιοχή της παραλιας Καραθώνας 7κμ από την πόλη χτισμένο την περίοδο της Α ενετοκρατίας από έναν καπετάνιο που μετέφερε κρασί από κάποιο νησί του Αιγαίου προς το Ναύπλιο, που ήταν τότε ένα μεγάλο λιμάνι και κέντρο εμπορίου προς την Ευρώπη και την Ανατολή.
Ο καπετάνιος με το πλοίο του πηγαίνοντας νύχτα προς το λιμάνι. έπεσε σε σφοδρή κακοκαιρία, μιας και το μέρος εκείνο το πιάνει ιδίως τον χειμώνα πολύ ο καιρός. Τότε ο καπετάνιος για να σωθεί έταξε να φτιάξει μια εκκλησία σε εκείνο το μέρος αφιερωμένη στον προστάτη των ναυτικών ΄Αγιο Νικόλαο.
Το θαύμα έγινε, το καράβι σώθηκε και ο καπετάνιος πραγματοποίησε το τάμα του φτιάχνοντας την εκκλησία και μάλιστα με πολύ κόπο λόγω της δύσβατης περιοχής. Αντί για νερό τη λάσπη την έφτιαξε με κρασί… και από τότε το εκκλησάκι στέκει αγέρωχο μέσα στους αέρηδες, τα κύματα του χειμώνα και κόντρα στα φυσικά φαινόμενα.
Χάρη δε στις προσπάθειες του εκκλησιαστικού συμβουλίου της ενορίας της Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου, όπου και ανήκει το εκκλησάκι, καταφέρνει μέχρι και σήμερα να είναι φύλακας άγγελος σε όλα τα πλοία που μπαίνουν στο λιμάνι της πόλης.
Για να πάει κανείς εκεί. όπως κι εγώ σε ηλικία 10 ετών, με τη μητέρα μου και συγγενείς, περπατά λίγα χιλιόμετρα μέσα από ένα μονοπάτι και σαν όαση βλέπει το πανέμορφο αυτό εκκλησάκι.
Στο τέλος του εσπερινού ακολούθησε λιτάνευση της εικόνας του Αγίου από την εκκλησία ως το λιμανάκι.
Ο καπετάνιος με το πλοίο του πηγαίνοντας νύχτα προς το λιμάνι. έπεσε σε σφοδρή κακοκαιρία, μιας και το μέρος εκείνο το πιάνει ιδίως τον χειμώνα πολύ ο καιρός. Τότε ο καπετάνιος για να σωθεί έταξε να φτιάξει μια εκκλησία σε εκείνο το μέρος αφιερωμένη στον προστάτη των ναυτικών ΄Αγιο Νικόλαο.
Το θαύμα έγινε, το καράβι σώθηκε και ο καπετάνιος πραγματοποίησε το τάμα του φτιάχνοντας την εκκλησία και μάλιστα με πολύ κόπο λόγω της δύσβατης περιοχής. Αντί για νερό τη λάσπη την έφτιαξε με κρασί… και από τότε το εκκλησάκι στέκει αγέρωχο μέσα στους αέρηδες, τα κύματα του χειμώνα και κόντρα στα φυσικά φαινόμενα.
Χάρη δε στις προσπάθειες του εκκλησιαστικού συμβουλίου της ενορίας της Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου, όπου και ανήκει το εκκλησάκι, καταφέρνει μέχρι και σήμερα να είναι φύλακας άγγελος σε όλα τα πλοία που μπαίνουν στο λιμάνι της πόλης.
Για να πάει κανείς εκεί. όπως κι εγώ σε ηλικία 10 ετών, με τη μητέρα μου και συγγενείς, περπατά λίγα χιλιόμετρα μέσα από ένα μονοπάτι και σαν όαση βλέπει το πανέμορφο αυτό εκκλησάκι.
Στο τέλος του εσπερινού ακολούθησε λιτάνευση της εικόνας του Αγίου από την εκκλησία ως το λιμανάκι.
Στη μνήμη του πατέρα μου Νικολάου (ιεροψάλτου), που σαν αύριο (2/10) είχε γεννηθεί και που μας λείπει...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου