
Μ' ένα καραβάκι χάρτινο
άσε με
να κάνω μακρινά ταξίδια
στη θάλασσά σου
Τη μαζεύεις σταγόνα σταγόνα
πολύ καιρό
από τις τοξικές βροχές
των άλλων
Πειράζει που δεν έχω άλλο φόρεμα
εκτός από εκείνο που πλέξαμε
με τις αλήθειες μας;
Σ' αυτή την περιπέτεια
δεν είναι ιδιωτική
η θάλασσά σου
Από το καραβάκι μου
θα ρίχνω λέξεις μικρές για δόλωμα
στα τέρατα που κρύβονται
στο βυθό της
μια μια με υπομονή
και υπερπερίσσευμα καρδίας
θα πέφτουν εκεί, βαθιά.
Κανένα δαιμονικό
δεν αντέχει
στην πολλή αγάπη.
Για την Α.Β. και τον αγώνα της
Θάλεια Π. Αντωνιάδη
7/10/14


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου