Τω μηνί Νοεμβρίω

Τα πάντα  ρει…κι αφού ρει…

Παραχρήμα και αυθωρεί

τι συμβαίνει στη φύση ας θυμηθούμε

 γιατί στην πολιτική ζωή μόνο ότι …τεκταίνεται  ακούμε

Γι’ αυτό μου αρέσει η Φύση. Γιατί όλα κυλάνε ομαλά στην ώρα τους και κατά πως πρέπει…


΄Εχουμε λοιπόν και λέμε....

Η φύση το Νοέμβριο είναι πλούσια σε χρώματα. Την πολυχρωμία των λουλουδιών αντικαθιστούν τα βαθιά, έντονα χρώματα των φύλλων και των φρούτων του φθινοπώρου.

Στα ψηλά βουνά μας τα κωνοφόρα δε ρίχνουν τα φύλλα τους. Ανάμεσα σ’ αυτά όμως, οι Καστανιές, οι Οξιές και τα Σφενδάμια «αφήνουν» τα φύλλα τους να υποδεχτούν τη χειμωνιά μέσα σε μια ποικιλία από κίτρινα και καστανοκόκκινα χρώματα.

Μέσα στο δάσος, αυτή την εποχή βρίσκει κανείς τις Αγριοτριανταφυλλιές (Rosa canina), φορτωμένες 
με Κυνόροδα -έτσι τα λένε τα φρούτα τους που είναι έντονα κόκκινα και γυαλιστερά-. Τα Κυνόροδα τα χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας για διάφορες ασθένειες, ενώ οι νεότεροι φτιάχνουν μ’ αυτά σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας ένα πολύ γευστικό και απαλό ποτό (λικέρ).

Μέσα στη χαμηλή βλάστηση, οι θάμνοι παίρνουν χρώματα φανταστικά, πράγμα που δεν είχε συμβεί ούτε και κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας τους. Οι Κουμαριές και οι Ελαφοκουμαριές μοιάζουν με χριστουγεννιάτικα δένδρα, γιατί είναι φορτωμένες με τους όμορφους καρπούς τους. οι αποχρώσεις τους ξεκινούν από το κίτρινο και φθάνουν μέχρι το έντονο κόκκινο, ανάλογα φυσικά με το βαθμό ωριμότητάς τους.

Οι Μυρτιές (Myrtus communis) μοσχοβολούν από μακριά αυτή την εποχή, γιατί είναι φορτωμένες με χιλιάδες βιολετί φρούτα. Όλα αυτά τα φρούτα είναι πλούσια τροφή για τα πουλιά και ειδικά για τους Κοκκινολαίμηδες, τα Κοτσύφια, τις Τσίχλες και τους Μαυροσκούφηδες.

Ο χειμώνας βρίσκεται στην πόρτα μας. Τα δένδρα έχουν ξεγυμνωθεί και έμειναν σαν μανουάλια. Έτσι αρχίζει γι’ αυτά μια περίοδος ανάπαυσης, που θα διαρκέσει ως τις αρχές της άνοιξης. Η χλόη τα πρωινά είναι γεμάτη δροσοσταλίδες από την υγρασία της νύχτας και την ομίχλη, που άρχισε δειλά – δειλά να κάνει την εμφάνισή της.

Η Αθήνα γεμίζει από πουλιά αυτή την εποχή. Είναι οι χειμωνιάτικοι επισκέπτες της, που θα μας συντροφεύσουν και θα μας δώσουν νότες χαράς, στις κρύες και μουντές ημέρες του χειμώνα. Οι επισκέπτες μας έκαναν «ειρηνική κατάληψη» στον Εθνικό Κήπο, στις Στήλες του Ολυμπίου Διός, στου Φιλοπάππου, στον Αδρηττό, στην Ακρόπολη και στην Αρχαία Αγορά. Τα ονόματα των φτερωτών φιλοξενούμενών μας είναι: Θαμνοψάλτης, Μαυροσκούφης, Δενδροφυλλοσκόπος, Χρυσοβασιλίσκος, Βασιλίσκος, Λούγαρο, Τσίχλα, Παπαδίτσα, Κοκκινολαίμης, Σιρλοτσίχλονο, Τρυποφράχτης, Καρβουνιάρης, Σταχτοσουσουράδα, Λευκοσουσουράδα, Ψαρόνι.

Τα Ψαρόνια κινούνται με μεγάλη άνεση μέσα στην πόλη, σε αντίθεση με τους ανθρώπους. Με λίγα λόγια, έγιναν τα αφεντικά της. Ο Κοκκινολαίμης μαζί με τον Τρυποφράχτη συναγωνίζονται στο μελαγχολικό κελάηδημα και έτσι μας υπενθυμίζουν ότι έφτασε ο χειμώνας.

Οι Δεκαοχτούρες, τα όμορφα αυτά πουλιά, μένουν μαζί μας κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου. Αυτό τον καιρό όμως σταμάτησαν να τραγουδούν το χαρακτηριστικό «δεκαοχτώ-δεκαοχτώ». Πετούν όμως ανάλαφρα και σιωπηλά, από πολυκατοικία σε πολυκατοικία, ψάχνοντας για λίγη τροφή.

Στους υγρότοπους συνεχίζουν να φτάνουν τα υδρόβια πουλιά. Άλλα θα περάσουν το χειμώνα στα νερά της πατρίδας μας, ενώ άλλα θα συνεχίσουν το ταξίδι τους για τη Βόρεια ή την Τροπική Αφρική.

Με τα πρώτα κρύα άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους στους υγρότοπους της Βόρειας Ελλάδας οι Αγριόχηνες, σε πολύ μικρούς αριθμούς βέβαια, γιατί είναι είδη που αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα. Καθρεφτίζονται στα νερά των υγρότοπων καθώς πετούν με τους χαρακτηριστικούς σχηματισμούς. Το σούρουπο όμως προσγειώνονται και ψάχνουν για τροφή μέσα στα οργωμένα χωράφια.

Τα Μπεκατσίνια σταματούν και αυτά στους υγρότοπους, και ειδικά σε περιοχές με ορυζώνες, και είναι έτοιμα να πετάξουν με το χαρακτηριστικό τους κάλεσμα όταν βρεθούν σε κίνδυνο.

Οι Πρασινοκέφαλες πάπιες (Anas platyrhynchos) αυτή την εποχή αρχίζουν να ερωτεύονται. Τα αρσενικά κάθε λίγο και λιγάκι καθρεφτίζονται μέσα στα ήσυχα νερά της Λιμνοθάλασσας, καθαρίζουν το γυαλιστερό φτέρωμά τους, κάνουν κόρτε και κυνηγούν επίμονα τις σκούρες θηλυκές.

Ο Σπίνος (Fringilla coelebs) είναι συγκάτοικός μας σ’ αυτή την πόλη κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου. Παρ’ όλα αυτά, περνάει σχεδόν απαρατήρητος. Αυτήν την εποχή όμως ο πληθυσμός των Σπίνων αυξάνεται γιατί φιλοξενούν τ’ αδέρφια τους, που έρχονται απ’ τον παγωμένο βορρά. Μπορείς να δεις μαζί πολλά αρσενικά να ψάχνουν για τροφή μέσα στα χόρτα, ενώ λίγο πιο κάτω οι θηλυκές «εξιστορούν» τα προβλήματά τους. Μερικοί Σπίνοι που έρχονται απ’ τον βορρά «μιλούν» μια διαφορετική διάλεκτο, που δεν την καταλαβαίνουν οι δικοί μας.

Μέσα στα δάση, στα πάρκα, στους κήπους, αυτή την εποχή καταφθάνουν οι Σπίνοι. Ψάχνουν επίμονα για να βρουν κάποιο Κολεόπτερο κάτω απ’ τα μουσκεμένα φύλλα. Αυτή την εποχή δεν υπάρχουν ερωτικές συναντήσεις. Τα αρσενικά βρίσκονται μαζεμένα σε ομάδες, το ίδιο και τα θηλυκά, που πιο πέρα ψάχνουν για τροφή. Αυτό που προέχει τώρα το χειμώνα είναι η επιβίωση. Μόλις έρθει η άνοιξη και η καλή εποχή, τότε θα σκεφτούν και την αναπαραγωγή.

Με το πρώτο κρύο τα μεγάλα θηλαστικά (Ζαρκάδια, Αγριοκάτσικα, Αγριογούρουνα) άρχισαν να αλλάζουν και να βάζουν τις χειμωνιάτικες «φορεσιές» τους, για να αντεπεξέλθουν στη δύσκολη εποχή.

Αυτή την εποχή ερωτεύονται μέσα στα δάση τα Αγριογούρουνα. Οι θηλυκές αφήνουν τ’ αρσενικά να πλησιάσουν στην αγέλη τους για την αναπαραγωγή.

Το Αγριογούρουνο είναι ζώο κοινωνικό και ζει σε αγέλες που σχηματίζουν οι θηλυκές με τα νεαρά. Εδώ έχουμε μια μητριαρχική κοινωνία και αυτή που διευθύνει την αγέλη είναι η πιο ηλικιωμένη, δηλαδή δέχονται χωρίς αντίρρηση τις «συμβουλές» της «γιαγιάς» τους. Η ζωή της αγέλης έχει πολλά πλεονεκτήματα, ειδικά όταν πρέπει να κυνηγήσουν ή να προφυλαχθούν από τους εχθρούς τους.

Τα αρσενικά κατά την αναπαραγωγή φεύγουν, λες και δεν έχουν καμιά υποχρέωση για τα μικρά που θα ‘ρθουν.

Η εγκυμοσύνη διαρκεί 16-17 εβδομάδες, και όταν θα είναι έτοιμες για τα γεννητούρια τον Απρίλιο, θα φτιάξουν μόνες τους τις φωλιές τους και θα αναθρέψουν τα μικρά τους.

Τα Αγριοκάτσικα ή Αγρίμια, που τα συναντάμε στα Βουνά της Κρήτης, στις Κυκλάδες και στις Σποράδες, κατεβαίνουν πιο χαμηλά. Τα θηλυκά για να συναντήσουν τα ενήλικα αρσενικά που ζουν συνήθως απομονωμένα. Είναι η εποχή των ερώτων. Οι θηλυκές, μετά από εγκυμοσύνη 23 εβδομάδων, θα φέρουν στον κόσμο 1-3 μικρά.

Στα τελευταία δάση της Ρόδου, τα λιγοστά Πλατώνια αρχίζουν κι αυτά τις ερωτικές τελετουργίες τους. Έτσι, μετά από 32 περίπου εβδομάδες, το Μάιο, θα φέρουν στον κόσμο 1-3 μικρά.

Στα κρύα νερά των θαλασσών μας, αυτή την εποχή διαλέγει η Σαρδέλα για να αφήσει τ’ αυγά της που πλέουν στην επιφάνεια μαζί με το πλαγκτόν.

Στους υγρότοπους της Β. Ελλάδας, τώρα με το κρύο άρχισαν να κατεβαίνουν αρκετά αρπακτικά απ’ τις βόρειες χώρες, για να βρουν καλύτερες συνθήκες για τη διατροφή τους.

Στην Κεντρική και Νότια Ελλάδα, τις μέρες με ήλιο εμφανίζεται κάπου-κάπου και καμία Πεταλούδα με πέταγμα «τρεμουλιαστό».

Τα ερπετά έχουν όλα χωθεί στις τρύπες τους, άρχισαν το χειμωνιάτικο ύπνο τους. Μπορεί όμως κανείς να συναντήσει κάποια καθυστερημένη Οχιά να λιάζεται πάνω σε καμιά πέτρα.

Στην Αιτωλοακαρνανία, στην περιοχή τους Αγγελόκαστρου, τα Πετροχελιδόνια δε μπαίνουν στον κόπο να μεταναστεύουν, αλλά παραμένουν όλο το χρόνο στην περιοχή. Τις ηλιόλουστες μέρες του Δεκέμβρη μπορούμε να τα δούμε να πετούν «τρεμουλιαστά» πάνω από τη χαμηλή βλάστηση.

ΜΗΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

Αρμόζει απέχεσθαι πάντων των υγρών βρωμάτων. Εκ δε των κρεών ελάφεια, βόεια, λάγεια, τράγεια, συάγρεια, αγρίων αιγών και δορκάδων, τα δε λοιπά πάντα κρέη των πετεινών και των άλλων εσθίειν ψαχνά τε και χλία, δίεφθα, και καρυ-κευτά, και τα μικρά γαλούλια, τουτέστι τα λακτέντα.

Εκ δε των ιχθύων, πάντα εσθίειν, πλην των υγροτέρων· κίχλας και κωβιούς, και πάντα τα άλεπα, μη εσθίειν, καθώς προλέλεκται εν τω οκτωβρίω μηνί. Τα δριμέα πάντα χράσθαι, οίον πέπερι, και όσα δια των αρωμάτων· προς δε, και πρασο-μολόχα.

Εκ δε των οσπρίων, κυάμου και φακής και θερμίων απέχεσθαι· τα δε λοιπά εσθίειν. Εκ δε των οπωρών, φοίνικας μη εσθίειν, μήτε κοκκόδαφνα.

Οίνον παλαιόν, λεπτόν, ευώδη πίνειν.

Απέχεσθαι δε πασών των υγροτέρων τροφών, και λαμβάνειν το απόθερμα της τίλης εκ διαλείμματος. Λουτρά γ', άνευ του χρίσματος. Και αφροδισιάζειν.

(εικόνα)

ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΜΗΝΑ!!!