Δε μετάνιωνε...

Έμαθε να κοιμάται στον αέρα,

βάζοντας πορεία, τη νύχτα,

πάνω στον άνεμο του πελάγους...

Με τον ίδιο εσωτερικό έλεγχο πέταγε μέσα από τις βαριές ομίχλες

κι ανέβαινε πάνω από σύννεφα,

στους αστραφτερούς ουρανούς,

ενώ την ίδια στιγμή οι άλλοι γλάροι σέρνονταν στο έδαφος,

βλέποντας μόνον ομίχλη και βροχή...

Έμαθε να καβαλά τους ψηλούς ανέμους...

Είχε μάθει να πετά...

κι όσο για το τίμημα που αναγκάστηκε να πληρώσει,

δε μετάνιωνε...

Richard David Bach

Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον