Κάθαρση

Γιατί τρώμε λαγάνα, ταραμά και χαλβά την Καθαρά Δευτέρα;

Η λαγάνα, ο χαλβάς, ο ταραμάς, που καταναλώνονται την Καθαρά Δευτέρα, έχουν τη δική τους ιστορία.

Η λαγάνα

Η Καθαρά Δευτέρα είναι απαρχή μιας σημαντικότατης περιόδου για την Ορθόδοξη Εκκλησία, τη Σαρακοστή, δηλαδή την προετοιμασία για το Πάσχα που συνδυάζεται με νηστεία τροφών και παθών. Έτσι η πρώτη βδομάδα της Σαρακοστής ονομάζεται Καθαρά Εβδομάδα και δίνει το χρόνο στο πιστό να εξαγνιστεί και να καθαριστεί και να προετοιμαστεί. Έτσι ο πιστός τη Καθαρά Δευτέρα τρέφεται με λαγάνα για να θυμάται τη βοήθεια που προσέφερε ο Θεός στους Ισραηλίτες με τα “άζυμα” και τους οδήγησε στη Έξοδο από την Αίγυπτο. Η παρασκευή της είναι ίδια με τα άζυμα (δηλαδή χωρίς προζύμι) και με αυτό τον τρόπο αρχίζει η νηστεία των τροφών.

Ο χαλβάς

Ο συνηθισμένος χαλβάς στη μορφή που τον συναντάμε σε όλα τα Βαλκάνια και την Τουρκία είναι ένα απλό γλυκό. Η πιο κοινή παρασκευή του προϋποθέτει ψήσιμο σιμιγδαλιού, στο οποίο κατόπιν δίνουν σφαιρικό σχήμα και το ζαχαρώνουν είτε με μέλι είτε με “πετιμέζι” σιρόπι από μούστο σταφυλιού.

Για τους Έλληνες ο χαλβάς αποτελεί ένα από τα σαρακοστιανά γλυκά τους και ιδίως η παραλλαγή που φτιάχνεται με ταχίνι και πωλείται σε μορφή κυλίνδρου η παραλληλεπιπέδου. Το είδος αυτό του χαλβά ονομάζεται Μακεδονικός Χαλβάς. Πωλείται με το βάρος του και κυκλοφορεί στο εμπόριο σκέτος, με σοκολάτα ή με καρύδια. Στους Έλληνες αρέσει να τρώνε το Μακεδονικό Χαλβά με χυμό λεμονιού και κανέλα, και τον οποίο συνοδεύουν συχνά με ένα δροσερό ποτήρι ρετσίνα.

Ωστόσο, υπάρχουν τουλάχιστον πέντε ή έξι παραλλαγές του χαλβά στην Ελλάδα .Παρά το γεγονός ότι ο χαλβάς συναντάται σε ολόκληρη την Ελλάδα, φαίνεται ότι το έτυμο και ίσως η καταγωγή του χαλβά είναι τουρκικά.

Ο ταραμάς

Ταραμάς είναι η λέξη που χρησιμοποιούν οι Έλληνες αναφερόμενοι στους κόκκους από ερυθρό χαβιάρι (αυγά) που βγαίνει από τον μπακαλιάρο ή τον κυπρίνο και το οποίο-όπως και τα ξαδέλφια του, το μαύρο χαβιάρι και το αυγοτάραχο του τόνου – θεωρείται ένα από τα εκλεκτότερα είδη αυγοτάραχου.

Στο εμπόριο διατίθενται δύο είδη ταραμά. Ο λευκός και αυτός με το βαθύ ρόδινο χρώμα. Ο λευκός ταραμάς θεωρείται ποιοτικά ανώτερος. Ο ροδόχρους έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του στην αγορά στη δεκαετία του 1950, κυρίως λόγω ενός εμπορικού τεχνάσματος , καθώς οι παραγωγοί πίστευαν, κατά κάποιο τρόπο, ότι ένα έδεσμα με χρώμα ήταν πιο ελκυστικό από τα άγευστα λευκά παρασκευάσματα. Με λίγα λόγια, άρχισαν να προσθέτουν χρωστικές ουσίες. Η επιτυχία θα πρέπει να ήταν αστραπιαία αφού, έκτοτε, ο ροδόχρους είναι και ο πιο κοινός ταραμάς.

Δύο είναι οι βασικές παραδοσιακές συνταγές με ταραμά. Η πιο γνωστή είναι η ταραμοσαλάτα. Το πλούσιο αυτό επάλειμμα θεωρείται το άλφα και το ωμέγα στο τραπέζι της Σαρακοστής. Ουσιαστικά, η ταραμοσαλάτα είναι ένα κρεμώδες, πολτοποιημένο επάλειμμα από αυγοτάραχο που έχουμε χτυπήσει (κατά προτίμηση στο γουδί) με βρασμένες και ξεφλουδισμένες πατάτες ή ψωμί. Προσθέτουμε, εν συνεχεία, εναλλάξ στο μείγμα ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού, αναλόγως με την απαιτούμενη δοσολογία. Συνήθως, η ταραμοσαλάτα που γίνεται με πατάτα είναι πιο κρεμώδης αλλά οι σκληροπυρηνικοί της παράδοσης επιμένουν ότι η μόνη αποδεκτή βάση είναι το ψωμί.

http://maccunion.wordpress.com/2012/02/26/%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CF%84%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B5-%CE%BB%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%B2%CE%AC-%CF%84%CE%B7/

επίσης:

http://www.enjoythessaly.com/el/local-products/halvas-farsalon

Η ιστορία του χαλβά είναι μεγάλη και έχει γραφτεί στις κουζίνες του κόσμου με τη χαρακτηριστική του μυρωδιά. Από τον 17ο αιώνα που η ελίτ της Κωνσταντινούπολης έκανε δείπνα με χαλβά, όπου το γλυκό σερβιριζόταν ως ένα είδος intermezzo έως τις design κουζίνες των 00’s και τη light εκδοχή του, η πορεία του προσφιλούς μας γλυκού φαίνεται ότι ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί.

Με σιμιγδάλι, σαπουνέ (ή αλλιώς Φαρσάλων), με ταχίνι, με άρωμα βανίλιας, με αμύγδαλα, κακάο, φουντούκια και άλλα. Αλλά και χαλβάδες με διάφορα γλυκαντικά, εκτός της ζάχαρης και της γλυκόζης, όπως μέλι και φρουκτόζη. Τελευταία εμφανίστηκαν και χαλβάδες με επικάλυψη σοκολάτας, γάλακτος ή μαύρης και αν κοιτάξει κανείς και σε πιο «ψαγμένα» μαγαζιά θα βρει ακόμη και τον μοδάτο «οικολογικό» χαλβά αλλά και light για όσους προσέχουν τη γραμμή τους! Μπερδευτήκατε;

Σουσάμι άνοιξε…

Ο χαλβάς από ταχίνι πρωτοεμφανίστηκε τον 13ο αιώνα και σύμφωνα με το «Classical Turkish Dictionary» η λέξη χαλβάς στα τουρκικά σημαίνει γλυκός, ενώ στο «Τurkish Cookbook» ο συγγραφέας-σεφ Νevin Ηalici γράφει ότι ο χαλβάς- ή helva όπως λέγεται στην Τουρκία είναι το παλαιότερο γλυκό της τουρκικής κουζίνας. Όποια και να είναι η καταγωγή του, ο χαλβάς για εμάς τους Έλληνες ανήκει στη συνομοταξία των μερακλίδικων προϊόντων ενώ είναι η πιο συνηθισμένη, εύκολη και ευχάριστη επιλογή για γλυκό κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής- αν και τα τελευταία χρόνια φαίνεται να ξεπερνάει το ανυπέρβλητο στάδιο του συσχετισμού του με τη νηστεία. Προφανώς διότι οι νέοι συνδυασμοί γεύσεων έχουν ενεργοποιήσει και τις τελευταίες δυνάμεις αντίστασής μας και ας μας προσθέτουν τα 100 γραμμ. σχεδόν 590 θερμίδες! Βέβαια μαζί με τις 590 θερμίδες θα χαρίσουμε στον οργανισμό μας πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, βιταμίνες και μέταλλα, προστασία στην καρδιά μας και μπόλικες αντιγηραντικές ουσίες. Το γεγονός ότι ο χαλβάς αποτελείται κατά 60% από ταχίνι, έχει ως αποτέλεσμα οι ευεργετικές ιδιότητες του σπόρου να μεταφέρονται και στο γλυκό. Στην αγορά θα βρείτε πολλούς συσκευασμένους ή χύμα. Σίγουρα όμως αξίζει να δοκιμάσετε τους παρακάτω:

Μακεδονικός: παράγεται περισσότερο από 80 χρόνια παραδοσιακά, χωρίς χημικά, συντηρητικά ή πρόσθετα και πάντα με την ίδια προσήλωση στην ποιότητα και σεβασμό στον καταναλωτή. Αναζητήστε τον, αλλά μη ξαφνιαστείτε από την ποικιλία των γεύσεων και των συσκευασιών του. Με βανίλια, με κακάο, με αμύγδαλα, με φουντούκια-κακάο-σταφίδες, με φιστίκια, με σοκολάτα, αλλά και με μέλι, με φρουκτόζη, με επικάλυψη σοκολάτας υγείας ή γάλακτος, αλλά και βιολογικής γεωργίας.

Αφοι Χαϊτογλου, Καλοχώρι, Θεσσαλονίκη, τηλ.: 2310-751.190

Όλυμπος: Ο σουσαμένιος αυτός χαλβάς είναι ένα υπέροχο ελληνικό γλυκό που παράγεται με την παραδοσιακή συνταγή της οικογένειας Παπαγιάννη. Αποτελείται από ταχίνι (αλεσμένο σουσάμι) και λευκή καραμέλα, συχνά και με προσθήκη ξηρών καρπών ή μελιού.

6° Χλμ. Π.Ε.Ο. Λάρισας – Βόλου, Λάρισα, Τηλ: 2410 571 441-4

Βόλου: Θα πρέπει να δοκιμάσετε αυτόν τον τόσο διαφορετικό, κυλινδρικό χαλβά που παρασκευάζεται στο Βόλο από την Ι. Παπαγιαννόπουλος, με τον ίδιο τρόπο από το 1919, σύμφωνα με μια παλιά οικογενειακή συνταγή. Να τον δοκιμάσετε ως έχει, χωρίς περιττά -στην περίπτωση του- λεμόνια, χωρίς να τον ψήσετε στο φούρνο όπως κάνουν κάποιοι άλλοι.

Ι. Παπαγιαννόπουλος, Παπαδιαμάντη – Βασσάνη, Βόλος, τηλ.: 24210-21.340 & 23.340

ΒΕΤΟ: Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ο Ιωάννης Κανδύλας ήρθε στη Θεσσαλονίκη και άνοιξε εργαστήριο παραγωγής ζαχαρωδών προϊόντων. Η επιχείρηση το 1936 κατοχύρωσε το σήμα «ΒΕΤΟ», το οποίο υπάρχει μέχρι σήμερα, για την παραγωγή καραμέλας, νουγκάτ και χαλβά με φιστίκι αιγίνης, αμύγδαλο και βανίλια. Εκτός από χαλβά, η επιχείρηση διαθέτει ταχίνι, σιροπιαστά, λουκούμια, βανίλιες, ξηρούς καρπούς και άλλα εκλεκτά.

Στυλιανός Κανδύλας, 2ο χλμ. Βέροιας – Βαρβάρες, Βέροια, τηλ.: 23310-28.869Ελευθερίου: Ο μοναδικός μαστιχάτος χαλβάς, με πολλές γεύσεις αλλά και με αποξηραμένα φρούτα. Ο χαλβάς με την μαστιχωτή υφή ακολουθεί έναν αληθινά παραδοσιακό τρόπο παρασκευής και τα συστατικά που τον αποτελούν είναι σουσάμι (ταχίνι), ζάχαρη, αμυλοσιρόπιο και φυτικά έλαια.

Β. Παπαδόπουλος, Δράμα (Κύργια), τηλ.: 25210-71.311 & 71.189

Μεζαπ: Η ιστορία του ξεκινά στα τέλη του 1800 στη Θεσσαλονίκη, όταν ακόμη η εταιρία Μεζαπ ήταν μια μικρή οικογενειακή υπόθεση. Σήμερα η εταιρία εξάγει το 50% των προϊόντων της σε πολλά σημεία του πλανήτη και παράγει χαλβά σε πολλές και διαφορετικές συσκευασίες και γεύσεις.

Μακεδονική Εταιρεία Ζαχαροειδών και Αμυλοειδών Προϊόντων, Καλοχώρι, Θεσσαλονίκη, τηλ.: 2310-751.041

Attiki: Εδώ ο χαλβάς περιέχει τι άλλο; Μέλι Attiki. αλλά θα βρείτε και παραδοσιακό χαλβάς χωρίς ζάχαρη, σε τρεις γεύσεις: βανίλια, κακάο, αμύγδαλο.

Αττική Μελισσοκομική Εταιρεία – Αλέξανδρος Πίττας Α.Ε.Β.Ε, Π. Μελά 29, Περιστέρι, τηλ.: 210-57.51.896-Δραπετσώνας: Η μοναδική χαλβαδοποιία που έχει απομείνει σήμερα από τις πολλές που υπήρχαν άλλοτε στον Πειραιά, είναι αυτή των Νικόλαου Γαβρίλη και ο Ευμόρφιου Κοσμίδη. Στο εργαστήρι τους η κατεργασία είναι προσεκτική με μυστικά τερτίπια που απλώνουν ένα στρώμα μύθου πάνω στον συγκεκριμένο χαλβά. Όλη η διαδικασία γίνεται στο χέρι.

Χαλβάς Δραπετσώνας, Αγίου Δημητρίου 7 – 9, Δραπετσώνα, τηλ.: 210-46.16.478

Στα Φάρσαλα στα δυο στενά…

Το άλλο του όνομα είναι σαπουνέ. Ένα εντελώς απωθητικό επίθετο που προφανώς σκέφτηκαν κάποιοι που δεν τον συμπαθούν και πολύ. Αν ωστόσο σας αρέσει αυτό το είδος θα μπλεχτείτε σε πολλά… παζάρια για να αποκτήσετε τον αυθεντικό! Όχι επειδή είναι σπάνιος ή εξαιρετικά ακριβός, αλλά γιατί στη Θεσσαλία, από όπου κατάγεται (εκεί θα ακούσετε να τον λένε και παζαριώτικο) προσφέρεται κυρίως στη διάρκεια του διάσημου Θεσσαλικού παζαριού, που συνηθίζεται στην περιοχή τους καλοκαιρινούς μήνες και του οποίου οι ρίζες φτάνουν μερικούς αιώνες πίσω, συγκεκριμένα το 1608. Φτιάχνεται από ρυζάλευρο και είναι ημιδιαφανής, λιπαρός και έχει μια τραγανιστή κρούστα στην επιφάνειά του από την καψαλισμένη ζάχαρη.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις των ανθρώπων που χρόνια τώρα συνέδεσαν τη ζωή τους με τον φαρσαλινό χαλβά, φαίνεται πως και αυτός έχει τουρκική προέλευση αφού έγινε γνωστός στη Θεσσαλία με τη διείσδυση των Τούρκων το 1393. Στην αρχή οι χαλβατζήδες παρασκεύαζαν τριών ειδών χαλβάδες: Τον «Πιρίντς», τον «κόμματ» και τον «σαπουνέ». Ο «Πιρίντς» παρασκευάζονταν κυρίως με αλεσμένο ρύζι και ζάχαρη. Ο «κόμματ» γινόταν σε κομματάκια σαν λουκούμια και ήταν λευκού χρώματος, σκληρός, αλλά νόστιμος. Για τον σαπουνέ όμως δεν υπάρχουν στοιχεία για τα υλικά που χρησιμοποιούσαν οι χαλβατζήδες, τον πουλούσαν όμως μόνο στη διάρκεια του «παζαριού» των Φαρσάλων, ως το 1960 περίπου.

Ο σιμιγδαλένιος

Έλκει την καταγωγή του από την Ανατολή και παραδοσιακά συνηθίζεται αυτές τις ημέρες. Δεν θα τον βρείτε έτοιμο στα σούπερ μάρκετ. Θα πρέπει να τον φτιάξετε μόνοι σας ή να επισκεφθείτε καμιά ελληνική ταβερνούλα με την ελπίδα ότι θα σας τον προσφέρουν ως επιδόρπιο. Τα βασικά υλικά του είναι το χοντρό σιμιγδάλι, το βούτυρο και το σιρόπι από ζάχαρη και νερό. Είναι ο πιο γρήγορος και εύκολος στην κατασκευή. Η πιο γνωστή του συνταγή είναι η: «ένα, δύο, τρία, τέσσερα» η οποία αναφέρεται στα ποσοστά των συστατικών. Δηλαδή: 1 μέρος βούτυρο, 2 μέρη σιμιγδάλι, 3 μέρη ζάχαρη και 4 μέρη νερό.

http://www.infokids.gr/2011/02/%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%B2%CE%AC%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AC/

http://www.mednutrition.gr/halbas-ena-wfelimo-glyko

Λαγάνα, χαλβάς και καλή Σαρακοστή. Το γλυκό της Σαρακοστής είναι πλούσιο σε βιταμίνη Β, βιταμίνη Ε, ασβέστιο, φωσφόρο, μαγνήσιο, ψευδάργυρο, σελήνιο και αντιοξειδωτικές ουσίες. Η δράση του είναι επίσης αντιυπερτασική, αντιθρομβωτική, αντιγηραντική και αντικαρκινική. Όσον αφορά τη θερμιδική αξία του γλυκού, ο συνδυασμός των συστατικών του (σουσαμιού και σακχάρων) του προσδίδουν υψηλό ενεργειακό περιεχόμενο.

Η περιεκτικότητα του χαλβά σε λιπαρά οξέα είναι παρόμοια με του ταχινιού. Η μεγαλύτερη περιεκτικότητα θρεπτικών συστατικών στο ταχίνι είναι των λιπαρών οξέων. Στην πλειονότητά τους είναι μονοακόρεστα και πολυακόρεστα. Η συγκέντρωση των κορεσμένων λιπαρών οξέων είναι μικρή. Η λήψη πολυακόρεστων λιπαρών οξέων θεωρείται αναγκαία από τον ανθρώπινο οργανισμό καθώς αυτός δεν μπορεί να τα συνθέσει. Για αυτούς τους λόγους ο χαλβάς αποτελεί μια ιδιαίτερα θρεπτική τροφή.

Το ταχίνι βοηθά στη σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, στην πρόληψη του καταρράκτη και στην αντιμετώπιση του διαβήτη. Επιπλέον σημαντική κρίνεται η συμβολή του χαλβά στην αντιμετώπιση της αθηρωμάτωσης και στην έρρυθμη λειτουργία του ήπατος.

Ο χαλβάς βάσει των ιδιοτήτων του μπορεί να αποτελέσει τροφή πολύ ωφέλιμη για τον οργανισμό. Είναι πλούσιο σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, αμινοξέα, βιταμίνες και αντιοξειδωτικές ουσίες. Το μόνο που πρέπει να προσέξουμε είναι η υψηλή του θερμιδική αξία καθώς η υπερβολική κατανάλωση του μπορεί να μας οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση της ημερήσιας ενεργειακής μας πρόσληψης, με αποτέλεσμα την αύξηση του σωματικού βάρους.

Πηγή :  Zougla.gr

http://www.chemist.gr/2012/03/7129/        ************


















ΚΑΛΑ ΚΟΥΛΟΥΜΑ!!!