Χαμαι-κέρασος

Η ΧΑΜΑΙΚΕΡΑΣΟΣ ΚΑΙ ΟΙ «ΑΠΟΓΟΝΟΙ» ΤΗΣ

Το ελληνικό όνομα της φράουλας είναι «χαμαικέρασος», λέξη που περιγράφει τόσο τον τύπο του φυτού, που είναι χαμηλό και οι βλαστοί του απλώνονται στο χώμα, όσο και τον τύπο του καρπού, που μοιάζει στο μέγεθος και το σχήμα πιο πολύ με τα κεράσια. 

Η καλλιέργεια της φράουλας στα ευρωπαϊκά εδάφη εντοπίζεται γύρω στον 15ο ή 16ο αιώνα, σύμφωνα πάλι με το Λεξικό του Π. Γ. Γενναδίου. Ωστόσο, είναι πολύ πιθανό το φρούτο να ήταν γνωστό και στους αρχαίους Ελληνες και στους Ρωμαίους. Τόσο στον Πλίνιο όσο και στον Διοσκουρίδη υπάρχουν περιγραφές του φυτού και του καρπού που παρομοιάζεται με τα κεράσια και σημειώνεται ότι ωριμάζουν την ίδια εποχή.

Η σύγχρονη καλλιέργεια της φράουλας -σε θερμοκήπια κυρίως- γίνεται σε κάθετες μονάδες. 

Πρόκειται για στύλους που έχουν πλατύσματα σε διάφορα σημεία με χώμα και τα φυτά. 

΄Ετσι, σε μικρό χώρο τα φυτά αποδίδουν πολλαπλάσια από την υπαίθρια καλλιέργεια. Ακόμη πιο αποδοτική είναι η υδροπονική καλλιέργεια, στην οποία οι ρίζες των φυτών είναι μέσα σε νερό, που περιέχει όλα τα θρεπτικά γι' αυτά συστατικά.

Η απόδοση της υπαίθριας βιολογικής φράουλας είναι πολύ μικρότερη, διότι δεν χρησιμοποιούνται ορμόνες και συνθετικά λιπάσματα, και γι' αυτόν το λόγο τις προτιμούν πολλοί. Κοστίζουν λίγο παραπάνω, αλλά αξίζουν. Ούτως ή άλλως, πρέπει να τις πλένουμε σχολαστικά πριν τις καταναλώσουμε.

Αυτές τις πληροφορίες μάς δίνει ο γεωπόνος κ. Ηλ. Κάνταρος, ο οποίος υπογραμμίζει ότι οι φράουλες περιέχουν πολλή βιταμίνη C καθώς και B1, B2 αλλά και μεταλλικά στοιχεία, όπως ασβέστιο, φώσφορο κ.λπ.

Εκτός από την ομορφιά και την ωραία του γεύση, αυτό το φρούτο έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά: τονώνει τις νεφρικές και ηπατικές λειτουργίες, αποτοξινώνει τον οργανισμό, έχει καθαρτική και διουρητική δράση. Μερικοί επιστήμονες, μάλιστα, της αποδίδουν αντικαρκινικές και καρδιοτονωτικές ιδιότητες. Δεν επιτρέπεται όμως να καταναλώνεται από άτομα που πάσχουν από έλκος, φλεγμονές των εντέρων ή σπαστική κολίτιδα.

Οπως και αν είναι οι φράουλες, με το φωτεινό τους χρώμα γεφυρώνουν την άνοιξη με το καλοκαίρι, δροσίζουν και γλυκαίνουν τις στιγμές μας. Καθώς τελείωσα αυτήν τη μικρή αναφορά στις φράουλες, έριξα μια ματιά στη μικρή μου εγκυκλοπαίδεια των παραδοσιακών συμβόλων, όπου αναφέρεται ότι στο χριστιανισμό συμβολίζει τον ενάρετο άνθρωπο, τους καρπούς των καλών έργων και του πνεύματος. Οταν συνοδεύονται από βιολέτες, δηλώνουν την ταπεινότητα της πραγματικής αρετής.

Ε, αυτή η εικόνα έφτιαξε την ημέρα μου. Μου έφερε παλλόμενες εικόνες
χρωμάτων. Τι εικόνα! Μοβ βιολέτες και κόκκινες φράουλες και μια δυσανάγνωστη πια έννοια, η αρετή! Γεύση, χρώμα, άρωμα - πολύτιμες ουσίες που έχουν καμιά φορά οι λέξεις, κι έτσι φωταγωγούν το χρόνο και μας απογειώνουν, αν αφεθούμε στη γοητεία τους.

http://trans.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_qsite7_1_21/05/2010_338570

Αυτές, λοιπόν, οι μεγαλόκαρπες λαμπερές φράουλες έχουν έρθει από τις Αμερικές· η μία από τις ΗΠΑ, η άλλη από τη Χιλή. Και βέβαια οι γεωπόνοι διασταυρώνουν και εξελίσσουν διαρκώς τις ποικιλίες.

Και στην Ευρώπη, όμως, σύμφωνα με το «Λεξικόν Φυτολογικόν» του Π. Γ. Γενναδίου, καταγράφονται δύο ιθαγενείς ποικιλίες φράουλας με μικρότερους καρπούς. Τέτοιες μικρόκαρπες φράουλες υπάρχουν αυτοφυείς στα ελληνικά δάση και, αν έχετε την τύχη να τις βρείτε και τις δοκιμάσετε, δεν θα ξεχάσετε ποτέ το άρωμά τους που είναι απροσδόκητα έντονο και διαρκεί.

<a href="http://s650.photobucket.com/user/rouby_bucket/media/rouby/00Oh053BRHJ.gif.html" target="_blank"><img src="http://i650.photobucket.com/albums/uu228/rouby_bucket/rouby/00Oh053BRHJ.gif" border="0" alt=" photo 00Oh053BRHJ.gif"/></a>

Kαι μια καλή λύση για  "σπιτικές"  φράουλες. 

Φράουλες δηλαδή δικής μας παραγωγής και χωρις φυτοφάρμακα

για νατις χρησιμοποιούμε και σε κοκτέϊλ





ΣΧΕΤΙΚΟ και ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ