Τρεις γέροι κάπου κάθονται, σε μια γωνιά και λένε
πως να γυρίσουν τον τροχό και νιοι να γίνουν θένε.
Κάθονται και λογίζονται κι όλο φιλοσοφούνε
μα διόλου κάπου τον μικρό καθόλου δεν ακούνε.
Από μικρό κι από τρελό, μαθαίνεις την αλήθεια
μα οι γέροι όλο αρέσκονται σ΄αρχαία παραμυθια.
Ενώ λοιπόν στεφτόντανε και θέλαν ν΄απαντήσουν
ποιος γέννησε την κότα τους ή το αυγό να ντύσουν,
να ντύσουν την σοφία τους, με την απάντησή τους
εκείνη που δεν έδωσε κάποιος σοφός στ΄αυτί τους.
Μα κάπου εκεί ένα μικρό, που παίζει με την μπάλα
τους λέει: σταθήκε γέροντες, μην κάνετε τραμπάλα.
Εκεί που λέτε βρήκατε απάντηση να δώστε
πίσω γυρίστε στην αρχή και το αυγό στηλώστε.
Οι γέροι τον κοιτάζουνε και λένε τι να λέει;
το παλαβό μικρό που μοιάζει να κατέει;;;;
Σηκώνουν τον κοιτάζουνε, τις λες μωρέ μπασμένο,
που πίσω να γυρίσουμε, είν το αυγό σπάσμένο;;;
Και ο μικρός τους σήκωσε τους ώμους και γυρίζει,
να φύγει δεν τον σέβονται, το κλούβιο αυγό μυρίζει.
Η γνώση λένε φίλοι μου, απ΄την αρχή γεννάει
αν δεν κατέχεις την αρχή, το τέλος καρτεράει.
Αυτά είπα στους γέροντες και γύρισα να φύγω
εμέ μπασμένο δεν με λέν, με σέβονται και λίγο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου