Το ανεκτίμητο τίποτα

Τίποτα είναι το κλάμα του μωρού,

το ζεστό ψωμί στα χέρια του μετανάστη,

ένα ποτήρι νερό στα χείλη του διψασμένου˙

είναι το πρώτο φως της αυγής,

το σ'αγαπώ του έφηβου κοριτσιού,

το σκίρτημα του ζαρκαδιού.

Τίποτα είναι το δάκρυ στο μάγουλο της μάνας,

ο ήχος της καμπάνας σ'έρημο ξωκλήσι,

το λάλημα του πετεινού τα χαράματα˙

είναι η κάθε μέρα που ανυπόμονη περνάει, 

είναι η ίδια μας η ζωή,

τίποτα είναι αυτό το ανεκτίμητο τίποτα.


ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΠΑΣ